Begin 2024 kwam ik in contact met iemand van de organisatie van Dwars door Vlaanderen, een bekende wielerwedstrijd. Op dat moment wist ik nog niet of het project zou draaien om media en drones of alleen om mijn dronewerk. Een paar weken voor de wedstrijd spraken we af om de mogelijkheden te bespreken. Hoewel ik geen duidelijke verwachtingen had, vermoedde ik dat er een kans lag in het beter in beeld brengen van de VIP’s. Deze groep speelt immers een cruciale rol in de inkomsten van zo'n evenement, en ik had al enkele creatieve ideeën voorbereid.

Tijdens onze bijeenkomst werd duidelijk hoe ik kon bijdragen. De organisatie vroeg me om met mijn drone drie specifieke aspecten in beeld te brengen:

Op de wedstrijddag begon ik vroeg met het vastleggen van het parcours. Naast dronebeelden maakte ik ook opnamen vanaf de grond met een gewone camera, wat zorgde voor een compleet beeld. Vervolgens richtte ik me op de andere taken, zoals het analyseren van de parkeerdrukte en het publiek bij de finish. Alles verliep soepel en ik kreeg lovende feedback van de organisatie. Ze waren bijzonder tevreden met de dronebeelden en vroegen me meteen om de datum voor dit jaar in mijn agenda te noteren. Zelfs de politie toonde interesse in mijn beelden, omdat deze een nuttig overzicht boden voor veiligheidsdoeleinden.

In aanloop naar de editie van dit jaar zijn er al nieuwe verzoeken binnengekomen. Dit keer willen ze niet alleen logistieke foto’s tijdens de rustige momenten in de middag, maar ook beelden vlak voor en na de finish. Dit brengt extra uitdagingen met zich mee, zoals het rekening houden met de helikopter voor uitzendingen, grotere menigten en andere drones zoals die van de politie.

Ik kijk enorm uit naar deze nieuwe opdracht. Met een uitgebreide risicoanalyse, een goede voorbereiding en duidelijke afspraken verwacht ik alles veilig en probleemloos te laten verlopen. Drones bieden een unieke meerwaarde voor evenementen zoals deze, en ik ben trots dat ik mijn bijdrage kan leveren aan de organisatie van Dwars door Vlaanderen.

Bij Media La Corba begrijpen we dat elke bruiloft uniek is. Daarom bieden we verschillende formules aan om jullie grote dag op een persoonlijke en professionele manier vast te leggen. In deze blog leggen we de verschillen tussen onze pakketten uit en geven we meer details over de inhoud en mogelijkheden. Onze prijzen dienen als richtlijn en kunnen aangepast worden aan specifieke wensen. Neem gerust contact met ons op voor meer informatie of een gepersonaliseerde offerte.

Onze pakketten uitgelegd

Veelgestelde vragen over onze pakketten

Conclusie:
Onze trouwfilms zijn ontworpen om jullie liefdesverhaal op een authentieke manier vast te leggen. Elk pakket biedt een unieke aanpak, afgestemd op jullie dag. Neem gerust contact op voor meer informatie of een persoonlijk gesprek. Samen zorgen we ervoor dat jullie dag onvergetelijk wordt!

In de wereld van videoproductie is het controleren van je instellingen essentieel, vooral tijdens live evenementen. Dit verhaal neemt je mee naar een optreden dat ik recent filmde, en hoe een beginnersfout mij een belangrijke les leerde.

Ik werd geboekt om een live optreden vast te leggen in een groot cultureel centrum in Oost-Vlaanderen. De zaal was volledig uitverkocht en het podium prachtig verlicht. Het plan was om met drie camera’s te filmen: een vaste camera, geplaatst achteraan in de zaal, en twee handheld-camera’s waarmee ik en een freelance-collega beelden konden schieten. De vaste camera, een Lumix GH6 met een 50-100mm f/2.8 lens, zou elk nummer apart vastleggen. Voor de handheld-camera’s gebruikten we twee Lumix GH7’s: ik met een 18-35mm f/1.8 lens en mijn collega met een 24-70mm f/2.8 lens.

Alles leek perfect voorbereid. Ik had alle camera’s ingesteld met gelijkaardige settings om consistente beelden te garanderen. De zaal was klaar, de artiesten stonden op het punt om te beginnen, en wij waren goed voorbereid. Tot ik tijdens het optreden een probleem ontdekte.

Op het podium stond een beamer die beelden projecteerde achter de artiesten. Tot mijn schrik veroorzaakte dit flikkeringen op mijn schermen – een teken dat de frequentie van de beamer niet overeenkwam met die van mijn camera’s. Gelukkig wist ik uit ervaring dat het veranderen van de frequentie dit probleem oplost. Maar… hier ging het fout.

Omdat ik de instellingen moest aanpassen, zette ik mijn GH7 op een andere frequentie. Wat ik echter niet wist, is dat de Lumix-camera’s automatisch andere instellingen aanpassen wanneer je de frequentie verandert. Ik had de camera’s ingesteld om op 120 fps te filmen voor slowmotion-effecten, maar door de frequentiewijziging stonden beide GH7’s plots op 29.97 fps. Dit merkte ik pas twee dagen later tijdens het bekijken van de beelden.

Ik zakte door de grond van schaamte. Hoe kon ik dit over het hoofd zien? Gelukkig waren de beelden nog steeds bruikbaar, al moest ik mijn hele montagestrategie aanpassen. In plaats van de geplande slowmotion-focus, besloot ik te werken aan een dynamische aftermovie met korte, krachtige shots. Tot mijn opluchting was de klant erg tevreden met het eindresultaat.

Deze ervaring was een harde, maar waardevolle les. Het is niet omdat je veel ervaring hebt, dat je immuun bent voor fouten. Controleer je instellingen regelmatig, zelfs tijdens het filmen. Kleine veranderingen kunnen grote gevolgen hebben, vooral in de “heat of the moment.”

Hoewel deze fout ongemakkelijk voelde, ben ik dankbaar voor de les. Mijn freelance-collega, die dezelfde fout maakte, heeft er ook van geleerd. En uiteindelijk draait het allemaal om flexibel blijven en je aanpassen aan onverwachte situaties. Een fout hoeft geen ramp te zijn – het kan juist een kans zijn om te groeien en je vaardigheden te verbeteren.

Moraal van het verhaal? Controleer, controleer en blijf controleren. Het kan je veel stress besparen en je helpen om, zelfs bij een fout, een succesvolle productie af te leveren.

Bij mijn werk draait het allemaal om flexibiliteit, creativiteit en klanten die tevreden zijn. Hoe ik in Ieper belandde, is een perfect voorbeeld van mijn manier van werken die vaak leidt tot nieuwe samenwerkingen. Alles begon tijdens een evenement in Waregem, waar ik werd ingehuurd om enkele recaps en aftermovies te maken. Ik combineerde het gebruik van gewone camera’s, drones en actioncamera’s om creatieve shots te maken.

Tijdens een dronevlucht werd ik aangesproken door iemand die vroeg of ik even tijd had om met zijn baas te praten. Mijn drone was op dat moment in de lucht, maar ik beloofde langs te gaan zodra de vlucht voorbij was. Toen ik hen later ontmoette bij hun stand, bleek dat ze uit Ieper kwamen en een promotievideo nodig hadden om hun zaak te presenteren aan organisatoren van andere evenementen. Dankzij mijn aanwezigheid op het meerdaagse evenement en mijn uitgebreide apparatuur had ik de mogelijkheid om tussendoor beelden te maken. Door flexibel te zijn en goed te plannen, kon ik in een paar dagen tijd creatieve beelden verzamelen. Nog voordat het evenement voorbij was, had ik al een montage klaar. De klant was enthousiast over de snelheid en kwaliteit van het werk.

Enkele weken later kreeg ik een telefoontje: "Hey Arne, zou je een promofilm kunnen maken op een kerstmarkt?" Het budget was klein, maar ik besloot een oplossing te zoeken. Tijdens een vrije avond reed ik naar Ieper, maakte beelden van hun zaak en creëerde een korte promotievideo. De klant was erg tevreden, en de video werd duizenden keren bekeken op sociale media.

Wat het extra bijzonder maakt, is hoe een positieve sfeer tijdens het filmen vaak leidt tot meer motivatie. Als ik ergens welkom ben en er goede communicatie is, blijf ik graag wat langer of voeg ik spontaan iets extra’s toe. Het resultaat? Tevreden klanten en video's die gezien worden.

Die eerste samenwerking in Waregem heeft geleid tot meerdere opdrachten in Ieper en andere evenementen. Door mijn aanpak – snel, creatief en betaalbaar – hebben klanten vertrouwen in mijn werk. Elke opdracht wordt zo een visitekaartje voor toekomstige projecten.

In 2023 rondde ik mijn opleiding aan Noordzeedrones af en behaalde ik naast mijn A1/A3- en A2-licenties ook de licentie in de SPECIFIC-categorie. Ik kocht mijn vierde drone: de DJI Enterprise 3 Thermal. Deze drone was een logische keuze omdat ik me steeds verder aan het verdiepen was in dronegebruik naast mijn mediaprojecten. Aangezien ik mijn droneactiviteiten verder wilde uitbouwen, was investeren in betere drones een vanzelfsprekende stap. Dit model is bij uitstek geschikt voor inspecties, en in eerste instantie gebruikte ik deze drone voornamelijk voor inspecties van zonnepanelen en visuele inspecties van gebouwen (zie een van mijn andere blogs). Mijn andere drones gebruikte ik sinds het begin al voor mediawerk.

Op een dag reed ik met de auto toen ik een grote rookpluim opmerkte. Een industriebrand was net uitgebroken, en zoals altijd had ik mijn drone bij me. Dit moment bood een unieke kans: ik had mijn zwaarste droneopleiding achter de rug, beschikte over een nieuwe drone en besloot mezelf voor te stellen bij de commandopost om te helpen.

De brandweer stond open voor mijn hulp. Ik stelde me op een veilige locatie op en liet mijn drone opstijgen. Al snel merkte ik dat er veel interesse was in de beelden van mijn drone. Het overzicht dat ik kon bieden, was cruciaal voor de leidinggevenden: de volledige omvang van de situatie werd inzichtelijk, en met de warmtecamera kon ik duidelijk laten zien waar de brand zich bevond en hoe deze zich ontwikkelde. De beelden gaven ook een idee van welke compartimenten onder controle waren en waar de brand opnieuw oplaaide.

Hoewel drones en brandweer wereldwijd geen nieuwe combinatie zijn, was het gebruik hiervan in België in 2023 nog in ontwikkeling. Wereldwijd en in België was dit niet nieuw. Enkele brandweermannen waren al op eigen initiatief bezig met het introduceren van drones binnen hun korps. Alleen de civiele bescherming beschikte echter over de nodige uitrusting, terwijl de meeste lokale brandweerzones nog geen drones of dronepiloten hadden. Freelance dronepiloten kunnen hier een belangrijke rol spelen, aangezien zij volledig uitgerust zijn met drones, voertuigen, materiaal voor livebeelden, opleidingen, bijscholingen, verzekeringen en ervaring. Dit maakt hen veelzijdig en direct inzetbaar.

Mijn proefproject draaide om het opvullen van de periode tussen de eerste oproep en de aankomst van de civiele bescherming. Tijdens mijn vijf proefbranden bleek dat ik telkens binnen 15 à 20 minuten ter plaatse kon zijn, afhankelijk van de omstandigheden. Met verdere uitbouw zou dit zelfs binnen 10 à 15 minuten kunnen, aangezien mijn voertuig volledig is uitgerust en ik vaak lokaal actief ben voor andere opdrachten zoals inspecties. Het directe vertrek naar de locatie, zonder eerst naar een kazerne te hoeven, bespaart bovendien waardevolle tijd. Ik zag het als een kans om aan te tonen hoe drones van toegevoegde waarde kunnen zijn en hoe efficiënt ze ingezet kunnen worden.

Drones bieden een beter overzicht bij complexe situaties. Zo kunnen ze door rook heen kijken met een warmtecamera, grote branden monitoren en brandweermannen aansturen naar de juiste locaties om te blussen. Ze zijn wendbaar, veelzijdig en bieden informatie die met het blote oog niet direct beschikbaar is.

Hoewel ik geen kennis heb van brandbestrijding — daar zijn de professionals van de brandweer voor — heb ik wel kennis van drones. Ik weet hoe ik ze veilig in de lucht kan houden, zelfs in moeilijke omstandigheden zoals rook, wind of regen. Het is voor mij duidelijk dat drones en brandweeroperaties elkaar kunnen versterken. De drone levert de visuele informatie; de brandweer gebruikt die beelden als waardevolle aanvulling om de situatie beter in te schatten. Het is een samenwerking die voordelen biedt voor beide partijen.

Momenteel ligt mijn project op pauze omdat een ander project in testfase is. Hierbij vertrekt er een drone van een vaste locatie zodra een oproep binnenkomt. Deze drone stuurt live beelden door naar de aanrijdende brandweerwagens, zodat zij al een idee hebben van de situatie voordat ze aankomen. Hoewel dit in theorie een geweldig idee is, zijn er nog enkele praktische obstakels die opgelost moeten worden. Ik hoop dat deze testfase succesvol is, maar voorlopig blijft dit een toekomstvisie.

Een andere mogelijkheid is het opleiden van brandweermannen als dronepiloten. Dit kan zeker werken, maar er zijn uitdagingen, zoals budget, ervaring en de frequentie van dronegebruik tijdens oproepen. Hoe vaker iemand vliegt, hoe sneller en veiliger ze kunnen handelen, en dit is niet altijd haalbaar voor vrijwilligers of beroepskrachten die drones slechts sporadisch gebruiken.

Ik geloof nog steeds dat freelance dronepiloten een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan de brandweer. Gelukkig groeit de interesse in drones in België, en steeds meer brandweerzones beginnen de mogelijkheden in te zien. Welke aanpak de meeste meerwaarde zal bieden, blijft nog even afwachten, maar ik kijk met een open blik naar de toekomst.

De beelden van drones zijn niet alleen tijdens een incident belangrijk, maar ook daarna. Ze kunnen helpen bij het evalueren van de situatie, het analyseren van hoe een brand zich ontwikkelde en het verbeteren van toekomstige processen.

Met respect voor de expertise van de brandweer, hoop ik dat mijn ervaringen en inzichten kunnen bijdragen aan het verder ontwikkelen van drones binnen hun operaties. Ik kijk uit naar wat de toekomst brengt!

Waregem is bij uitstek bekend als paardenstad. Door de jaren heen heb ik al vaak in Waregem gefilmd en gevlogen, voor uiteenlopende opdrachtgevers. Maar soms voer ik een project uit zonder vergoeding – niet alleen als reclame, maar ook om nieuwe toepassingen uit te proberen. Zo ontstond het idee om drones te gebruiken tijdens paardenrennen, specifiek voor de drafwedstrijden. Het doel: commissarissen voorzien van overzichtelijke beelden vanuit de lucht, waarmee ze looplijnen en andere cruciale details beter kunnen beoordelen.

Tijdens drafwedstrijden gelden strikte regels: paarden mogen niet in galop gaan, jockeys moeten binnen bepaalde lijnen blijven, en het aantal zweepslagen is gelimiteerd. Momenteel volgen commissarissen de races vanaf de zijlijn en beoordelen ze de beelden achteraf op schermen. Hoewel deze methode effectief is, biedt een drone een ongekend perspectief. Vanuit de lucht zijn looplijnen veel duidelijker zichtbaar, wat helpt om fouten objectief te analyseren. In een sport waar grote bedragen op het spel staan, kan transparantie in beslissingen het verschil maken.

Ik nam contact op met de organisatie in Waregem en stelde mijn proefproject voor. Tot mijn plezier stonden ze open voor dit experiment en gaven ze me toegang tot alle faciliteiten. Mijn basis stelde ik op nabij de toren waar ook de omroeper en de verantwoordelijke voor de finishfoto’s werken. Vanaf daar startte ik mijn DJI Mini 4 Pro, een lichte drone die ideaal is voor dit soort testen dankzij zijn compactheid en wendbaarheid.

De eerste vlucht begon hoog – op 40 meter – om te testen hoe de paarden zouden reageren op de drone. De resultaten waren veelbelovend: de paarden bleven rustig, en ik kon hun bewegingen probleemloos volgen. Naarmate de races vorderden, vloog ik lager, onder de 30 meter, om scherpere beelden te verkrijgen. De weersomstandigheden waren gunstig, wat essentieel was om de drone stabiel en veilig te laten opereren.

Tijdens het experiment bleek hoe veelzijdig de dronebeelden zijn. Niet alleen waren de beelden live te streamen naar schermen voor bezoekers en thuispubliek, maar ze konden ook direct gebruikt worden voor de “VAR” van de commissarissen. Na elke race werden de beelden snel overgezet naar een laptop en op een groot scherm afgespeeld. Dit gaf de commissarissen een nieuwe manier om hun beslissingen te onderbouwen. Bij een specifieke race waarbij een paard van zijn baan afweek en een ander in galop schoot, waren de dronebeelden cruciaal om vast te stellen wie in fout was. Zowel de commissarissen als de betrokken jockeys konden precies zien wat er gebeurde, wat discussies minimaliseerde.

De reacties op het proefproject waren enorm positief. Commissarissen noemden de beelden “toekomstgericht” en "essentieel" voor betere analyses. Toch blijft de implementatie van deze technologie afhankelijk van budgetten en verdere evaluaties. De organisatie moet overwegen wie de extra kosten voor deze nieuwe “VAR” zal dragen.

Wat ik onthoud van deze dag? Het enthousiasme van alle betrokkenen, de naadloze werking van de techniek, en het feit dat ik veel ervaring heb opgedaan in een innovatieve setting. Ik ben ervan overtuigd dat drones een vaste waarde kunnen worden in de paardenrennen van de toekomst.

Op mijn YouTube-kanaal “@medialacorba” zijn enkele races en de beelden van dit proefproject terug te zien. Ik kijk alvast uit naar een vervolg!

Het begon allemaal in de horeca. Op mijn achttiende startte ik mijn eerste zaak – jong, ambitieus, en vol energie. Tegen de tijd dat ik 22 was, runde ik al twee zaken. Gedurende die tijd had ik een cocktailbar, een café en een feestzaal. Later schakelde ik over van een vaste cocktailbar naar mobiele cocktailbars, waarmee ik werkte op beurzen, evenementen, bruiloften en meer.

Maar toen kwam maart 2020. Een volledige lockdown legde mijn café, feestzaal en cocktailbars volledig stil. Van de ene op de andere dag kon ik mijn activiteiten niet meer uitvoeren. Tijdens die periode kreeg ik een uitnodiging om mee te gaan naar de opnames van een videoclip. Mijn rol was minimaal – het starten, stoppen en pauzeren van de muziek tijdens de opnames – maar het gaf me een eerste blik achter de schermen. Later ging ik met dezelfde groep naar festivals, waar ik voor het eerst een dronepiloot aan het werk zag. Zijn vlucht was kort, maar het fascineerde me enorm. Wat me opviel, was dat tijdens de piekmomenten van het festival geen piloot beschikbaar was. Ik hoorde dat veel piloten niet volledig in orde waren met licenties, torenhoge tarieven vroegen en dat er weinig beschikbaar waren of weinig tijd hadden.

Die fascinatie en de vrije tijd door de lockdowns brachten me ertoe om de dag erna meteen aan de slag te gaan. Niet met het idee om een nieuw bedrijf te starten, maar gewoon om mezelf te verdiepen in wat ik zo boeiend vond. Binnen twee weken had ik mijn eerste en tweede drone-licentie behaald, en mijn eerste drone gekocht. Wat begon als een hobby, groeide al snel uit tot iets meer. Ik maakte testvluchten, stuurde gratis dronefoto's naar bedrijven en werd langzaam vaker gevraagd.

Mijn café en feestzaal verkocht ik, en ik richtte me nog enkel op evenementen met mijn mobiele cocktailbars. Intussen liet ik hier en daar vallen dat ik een freelance dronepiloot was. Op een dag vroeg iemand me of ik ook video's kon maken met gewone camera's. Hoewel ik weinig ervaring had, huurde ik andere professionals in en leerde ik ondertussen door te observeren en vragen te stellen.

Uiteindelijk kwam het moment dat ik zelf een video moest monteren. Met weinig ervaring, maar een enorme leergierigheid, begon ik mezelf alles aan te leren. Dagelijks keek ik YouTube-video's en oefende ik elk vrij uur. Tijdens de lockdowns kocht ik mijn eerste camera en begon ik filmpjes te maken voor vastgoedkantoren. De vraag naar korte promotievideo's nam toe, omdat huizen online moesten worden gepresenteerd. Binnen twee jaar groeide mijn kennis en ervaring enorm. Ik volgde opleidingen, behaalde het Europese SPECIFIC-dronecertificaat en werkte op festivals, feesten, bruiloften, en andere evenementen.

In het voorjaar van 2023 was het tijd voor een grote beslissing. Het combineren van opleidingen, filmen, vliegen, monteren, inspecties en mijn 14 jaar oude cocktailbedrijf werd te veel. Ik besloot volledig te stoppen met cocktails en me 100% op media en drones te richten. De zaak met mobiele cocktailbars werd verkocht, wat een mijlpaal markeerde in mijn transitie.

Ondertussen werd ik steeds vaker gevraagd voor dronevluchten en video-opdrachten. De waardering die ik kreeg voor mijn werk liet me beseffen dat ik op de goede weg was. Zonder veel reclame te maken, groeide mijn klantenbestand doordat tevreden klanten hun ervaringen deelden. Media La Corba werd geboren, een logische voortzetting van mijn eerdere bedrijf. Wist je dat ik oorspronkelijk begon onder de naam Drones La Corba? Door de grote vraag naar algemene video’s groeide dit al snel uit tot Media La Corba.

Mijn focus ligt sindsdien volledig op transparantie, stipt werken, deadlines halen en mezelf blijven ontwikkelen. Ik neem elke kans met beide handen aan, blijf leren en zoek altijd naar manieren om mijn werk te verbeteren. Mijn magazijn, ooit gevuld met horecamaterialen, is nu een volwaardig kantoor geworden waar ik monteer, batterijen oplaad en testvluchten uitvoer.

Voor mij staat één ding centraal: de klant. Mijn doel is altijd om beelden te maken die perfect aansluiten bij de wensen van mijn klanten. Hun verhaal staat centraal in mijn werk. Hoewel ik persoonlijk soms anders naar een project zou kijken, draait het uiteindelijk om de inhoud en de boodschap die de klant wil overbrengen. Ik blijf leren, experimenteren en mijn best doen om steeds mijn volledige potentieel in te zetten en kwaliteit te leveren.

Dit werk voelt voor mij niet als een job, maar als een passie. Het geeft voldoening om klanten blij te maken, hun video’s te zien groeien in populariteit en complimenten te ontvangen over mijn werk. Ik investeer continu in nieuwe apparatuur, opleidingen en technieken, en probeer elke maand iets nieuws te leren.

Hoewel ik nog geen grote reclamecampagnes heb gevoerd, komen klanten van alle kanten naar me toe. Met Media La Corba sta ik klaar om mijn maximale inzet en passie te tonen, elke dag opnieuw. Want voor mij is de sky niet de limit – de sky is waar ik me thuis voel.

In de wereld van media zijn klanten nooit hetzelfde. Sommige blijven trouw aan hun mediapartner, terwijl anderen regelmatig wisselen om nieuwe stijlen uit te proberen. En dan zijn er de klanten die leveranciers tegen elkaar proberen uit te spelen, vaak op zoek naar de laagste prijs. Hoewel dit soms uitdagend kan zijn, zie ik dit als een kans om scherp te blijven en continu te groeien.

Onlangs had ik een klant die binnen onze sector bekendstond als “moeilijk.” Toen ze mij voor het eerst contacteerden, besloot ik met een open blik aan de opdracht te beginnen. Ondanks de minimale informatie die ik kreeg, wist ik binnen korte tijd een resultaat neer te zetten waar ik trots op was. De beelden waren van hoge kwaliteit, volledig in 4K en met veel aandacht voor detail. De klant betaalde snel, en ik ging ervan uit dat alles goed was verlopen.

Tot er een maand later een mail binnenkwam: de kwaliteit van de video zou ondermaats zijn. Na wat onderzoek bleek dat de video wellicht via WhatsApp of een andere dienst was doorgestuurd, wat de kwaliteit sterk had verminderd. Ik legde dit rustig uit en bood een nieuwe link aan met de originele beelden. Hoewel ik geen reactie kreeg, werd de video later wel online geplaatst – een stille goedkeuring, zo leek het.

Enkele weken later volgde een nieuwe opdracht. Dit keer ging het om luchtfoto’s, een uitdaging tijdens de winter vanwege de beperkte daglichturen en het wisselvallige weer. Vijf dagen na de aanvraag kreeg ik al een mail waarom de foto’s nog niet geleverd waren. Uiteindelijk vond ik een moment om te vliegen, ondanks de stevige wind. De foto’s waren goed gelukt en werden snel online geplaatst. Toch kwam er een reactie dat de beelden “te weinig licht” hadden. Dit lag deels aan de lage zon in de winter, maar ook aan de strakke deadline die weinig ruimte liet om te wachten op ideaal weer.

Na deze ervaringen vroeg ik mezelf af: zou ik in de toekomst opnieuw voor deze klant werken? Het antwoord is ja. Hoewel de samenwerking niet altijd vlekkeloos verliep, betaalde de klant telkens snel en boden ze waardevolle feedback. Zelfs negatieve feedback is een kans om te leren.

Wat ik vooral lastig vond, was de minimale informatie bij elke opdracht. Meer duidelijkheid vooraf had veel misverstanden kunnen voorkomen. Toch zie ik deze ervaring niet als negatief. Het heeft me geleerd hoe belangrijk het is om flexibel te blijven en hoe ik beter kan omgaan met uitdagingen.

Wat mij vooral bijblijft, is dat elke klant uniek is. Waar sommige samenwerkingen moeiteloos verlopen, zijn andere een oefening in geduld en communicatie. Beide ervaringen zijn waardevol.

Deze klant heeft mij eraan herinnerd dat ik trots mag zijn op mijn werk, zelfs als niet iedereen mijn stijl waardeert. En hoewel ik soms met een korreltje zout naar feedback moet kijken, blijf ik elke opdracht met dezelfde inzet en passie uitvoeren. Groei komt immers vaak uit onverwachte hoeken.

Een trouwdag is een van de mooiste momenten in een mensenleven. Voor Joyce en Mathias had ik de eer om deze bijzondere dag vast te leggen in mijn allereerste trouwvideo. Het was nooit echt mijn bedoeling om trouwvideo’s te maken, maar ik sta altijd open voor een uitdaging. En wat voor een uitdaging het was! In deze blog neem ik je mee door hun dag en hoe ik deze onvergetelijke herinnering tot leven bracht.

Mathias stuurde me een berichtje met de vraag of ik zijn trouwdag wilde vastleggen. Hij kende me nog uit mijn horecadagen en gaf aan dat hij het fijn vond om een vertrouwd gezicht erbij te hebben. Dit zorgde voor een ontspannen sfeer, wat hielp om spontane en natuurlijke beelden vast te leggen zonder dat het ongemakkelijk aanvoelde.

We spraken af dat ik de hele dag zou filmen, vanaf de voorbereidingen ’s ochtends tot het laatste dansfeest ’s nachts. Mijn dag begon bij Mathias thuis in Waregem, waar hij zich samen met zijn zoontje klaarmaakte. Zijn ouders waren er ook om hem te helpen en maakten het voor mij extra aangenaam met hun warme en gastvrije houding. Niet alleen legde ik vast hoe hij zijn trouwkostuum aantrok, maar ook ontroerende momenten zoals het cadeau van zijn ouders: manchetknopen met foto’s van zijn overleden grootouders. Zelfs hun hondje, gekleed in een schattig kostuumpje, speelde een rol in de beelden.

Na Waregem reed ik door naar Joyce, die zich in hun huis in Harelbeke voorbereidde. Hier legde ik de laatste details vast: haar prachtige trouwjurk, ontspannen momenten met de bruidsmeisjes en het rustige, natuurlijke ritme van de ochtend. Mijn aanpak is altijd om de dag te volgen zoals hij is, zonder te regisseren. Ik laat momenten naar mij toe komen, zodat de video spontaan en oprecht aanvoelt.

Het volgende hoogtepunt was de first look in natuurdomein De Gavers in Harelbeke. Dit moment, waarbij Mathias Joyce voor het eerst in haar trouwjurk zag, was prachtig. De kinderen van het koppel waren erbij: hun dochter deed enthousiast mee, terwijl hun zoon het wat kouder had en niet altijd evenveel zin had om op de foto te gaan – een schattig contrast dat het echte leven weerspiegelt.

Ik maakte hier ook gebruik van mijn drone om het natuurdomein vast te leggen en slowmotion-beelden te schieten die een mooie toevoeging werden in de montage.

Bij het stadhuis in Harelbeke volgde de wettelijke ceremonie. Hier gebruikte ik al mijn apparatuur om niets te missen: de Lumix GH5s op een statief, twee actioncams voor verschillende hoeken en mijn handheld camera voor close-ups van de emoties. Dit was ook het moment waarop hun dochter een emotionele tekst voorlas over haar liefde en acceptatie van haar pluspapa Mathias. Het was een ontroerend moment dat niemand in de zaal onberoerd liet.

Na een korte pauze reden we naar het Gemeentebos in Wevelgem voor een fotoshoot met familie en getuigen. Hoewel de regen roet in het eten gooide, bleef de sfeer ontspannen. Joyce en Mathias lazen hun geloften aan elkaar voor, en ik slaagde erin enkele intieme momenten vast te leggen ondanks het weer.

’s Avonds vond het feest plaats in Vijverhof, een prachtige locatie aan een vijver. Hoewel het weer ons binnen hield, creëerde ik unieke beelden, zoals een close-up van de ringen op het strand met het golvende water op de achtergrond – dit werd uiteindelijk het openingsbeeld van de video.

Tijdens het diner was ik welkom aan tafel, samen met de fotograaf en de DJ. Dit gaf me de kans om creatieve shots te maken, zoals een actiecamera aan een bord, gedragen door een ober. Het resultaat was een dynamisch beeld dat perfect paste in de video.

De avond eindigde met een verrassingsoptreden van DJ Pat B, een absolute favoriet van het koppel. Het is stiekem ook mijn favoriete DJ! Zijn energie en muziek zorgden voor een onvergetelijke sfeer. Als afsluiting regisseerde ik een kort stukje waarin Joyce en Mathias hand in hand de zaal verlieten, een perfecte afsluiter voor de video.

De montage van de video nam veel tijd in beslag – uren werk om de juiste muziek te vinden en het verhaal vloeiend in elkaar te laten overlopen. Uiteindelijk werd het geen 5 minuten, maar bijna 10 minuten aan prachtige beelden en emoties. Twee weken later presenteerde ik de video aan familie en vrienden bij Mathias’ ouders thuis. Het was een magisch moment toen ik op play drukte en iedereen ontroerd reageerde. Als dank kreeg ik niet alleen lovende woorden, maar ook een fles Cointreau – mijn favoriete drankje.

Joyce en Mathias gaven mij het vertrouwen voor mijn allereerste trouwvideo, en daar ben ik hen ontzettend dankbaar voor. Het was een dag vol oprechte emoties, gezellige momenten en unieke uitdagingen. Deze ervaring bevestigde dat ik met mijn stijl van werken trouwvideo’s kan maken die niet alleen de dag vastleggen, maar ook de herinneringen tot leven brengen.

Ben jij op zoek naar een trouwvideo die jullie verhaal vertelt zoals het echt was? Neem contact op met Media La Corba en ontdek hoe we samen een onvergetelijke herinnering kunnen maken.

Bij het woord ‘inspectie’ denken veel mensen meteen aan grote, complexe projecten. Maar wist je dat luchtinspecties met drones ook voor particulieren en kleinere bedrijven enorm waardevol kunnen zijn? Dankzij geavanceerde technologieën zoals een warmtecamera kunnen verborgen problemen eenvoudig en efficiënt worden opgespoord. In deze blog deel ik enkele praktijkvoorbeelden en waarom deze service zowel tijd als kosten kan besparen.

Een klant vroeg mij onlangs om zijn nieuwe zonnepaneleninstallatie te controleren. Niet goedkoop, uiteraard, en daarom wilde hij zeker weten dat alles perfect werkte. Op een zonnige dag ging ik ter plaatse, voorzag een veilige landingszone en informeerde de buren over de geplande inspectie. Al na enkele seconden in de lucht was het duidelijk: een zonnepaneel functioneerde niet optimaal.

Met behulp van de warmtecamera ontdekte ik een gebroken cel aan de hoek van één paneel, waarschijnlijk door onvoorzichtige plaatsing. Daarnaast zag ik twee defecte cellen op een andere plaats in de installatie. Hoewel zulke gebreken meestal geen direct brandgevaar opleveren, beïnvloeden ze wel de efficiëntie van de installatie. De klant ontving een neutraal verslag met gedetailleerde foto’s en video’s. Dit gaf hem de mogelijkheid om de installateur aan te spreken tijdens de garantieperiode.

Een andere klant wilde na 17 jaar weten hoe haar zonnepaneleninstallatie ervoor stond. Daarnaast vroeg ze om een inspectie van haar dak en goten. De zonnepanelen vertoonden milde temperatuurverschillen, wat normaal is na zoveel jaar. Maar vanuit de lucht ontdekte ik wel een aantal kapotte dakpannen en duivennesten op specifieke locaties. Ook waren twee van de vijf goten volledig verstopt, wat bij regenval voor overlast kon zorgen. Dankzij de dronebeelden kreeg de klant een helder overzicht en kon ze beslissen welke stappen ze wilde ondernemen.

Voor bedrijven kunnen inspecties met drones even waardevol zijn. Een klant met een magazijn had last van binnensijpelend water. Dakwerkers hadden niets kunnen vinden, maar hadden wel kosten in rekening gebracht voor het reinigen van de goten. Met de drone kon ik echter direct vaststellen dat de goot in kwestie volledig verstopt was, met zelfs begroeiing erin. Deze beelden toonden glashelder aan wat het probleem was, zonder dat er dure en tijdrovende werkzaamheden nodig waren.

De voordelen van drone-inspecties zijn duidelijk: ze zijn snel, betaalbaar en leveren haarscherpe beelden op die je een eerlijk en onafhankelijk inzicht geven. Bovendien blijven de kosten toegankelijk, met prijzen tussen €125 en €175, afhankelijk van de opdracht. Of je nu een particuliere woning hebt, een magazijn runt of een andere specifieke vraag hebt: een inspectie kan je veel kopzorgen besparen.

Met mijn inspecties lever ik enkel beeldmateriaal en een objectief verslag. Ik geef geen advies over reparaties of onderhoud, zodat jij de vrijheid hebt om te beslissen wat je ermee doet. Of het nu gaat om zonnepanelen, daken, goten of andere moeilijk bereikbare plekken: een drone-inspectie biedt voor ieder wat wils.

Mijn allereerste festival als dronepiloot, solo op pad: The Qontinent. Wat een ervaring! Drie dagen intensief leren en beelden maken. Het voordeel van zo'n meerdaags festival? Je hebt de kans om verschillende shots te proberen, feedback te krijgen van de montageploeg en je aanpak steeds verder te verfijnen. Maar eerlijk is eerlijk: de druk lag er direct. Het publiek, de strikte regels en de beelden die geleverd moesten worden – het was meteen een vuurdoop.

Voorbereiding is alles
Gelukkig kreeg ik vooraf richtlijnen van de mensen van de aftermovie. Overzichtsbeelden, sfeervolle shots van de camping, en beelden van het toestromende publiek waren een must. Met een rugzak volgeladen met batterijen en andere benodigdheden begon ik aan wat een intensief wandelweekend zou worden. Want ja, als dronepiloot beweeg je meer dan mensen denken. Regels laten je niet zomaar overal vliegen; mensenmassa’s, hoge bomen en kabels zorgen ervoor dat je slim moet plannen. Op grote hoogte is het makkelijker, maar veiligheid blijft altijd prioriteit.

De eerste crash
Dan gebeurde het onvermijdelijke: mijn eerste crash. Het moment dat ik nu beschouw als een cruciaal leerpunt, voelde op dat moment als een ramp. Ik voelde me een mislukkeling en was boos op mezelf, want de crash was 100% mijn eigen fout. Tijdens een poging om een shot met bomen in de voorgrond te perfectioneren, stuurde ik mijn drone iets te dicht bij een tak. Paf! Mijn gimbal was beschadigd en onbruikbaar.

Het was al laat op de avond, dus veel beelden miste ik gelukkig niet. Professioneel gezien moest ik snel handelen: binnen een uur had ik een nieuwe drone besteld en stond ik de volgende ochtend weer paraat. Budgetair een nachtmerrie, maar de opdrachtgever in de steek laten was geen optie. Sindsdien neem ik altijd een reserve-drone mee naar grote projecten.

Prachtige foto’s zonder opdracht
Naast de video-opnames besloot ik eigen initiatief te tonen door ook foto’s te maken. Tijdens een gesprek met een van de organisatoren liet ik wat beelden zien, en die werden meteen enthousiast ontvangen. Een perfecte zomerdag, een volle festivalweide en een zonsondergang: de perfecte combinatie voor indrukwekkende foto’s. Hoewel ik er geen credits of vergoeding voor kreeg, was ik enorm trots dat mijn beelden gedeeld werden met een groot publiek. Voor mij waren ze speciaal, ook al waren het ‘gewoon’ hele goede foto’s.

Feedback kreeg ik niet veel rechtstreeks van de organisatie. Dat kan soms frustrerend zijn, maar het aantal beelden van mij in de aftermovie sprak boekdelen. Van de 3 dagen filmen zaten er maar liefst 25 shots in. Een mooie bevestiging dat ik op de goede weg was.

Techniek en concentratie
Tijdens het festival leerde ik hoe belangrijk het is om techniek en creativiteit te combineren. Met een drone heb je tal van opties: yaw (draaien), tilt (kantelen), omhoog, omlaag, vooruit, achteruit, en je camera-instellingen aanpassen – vaak allemaal tegelijkertijd. Dat vereist niet alleen concentratie, maar ook ervaring. Vergelijk het met autorijden: in het begin ben je vooral bezig met de besturing, later denk je nauwelijks na over de technische kant en focus je op wat er om je heen gebeurt.

Een leerzame ervaring
Dag 2 en 3 verliepen vlotter. Ik herhaalde veel shots en verbeterde telkens kleine details: een beter standpunt, betere bewegingen, meer aandacht voor licht en compositie. Het was een intensieve, maar enorm leerzame ervaring. Ik ben blij dat ik deze kans kreeg en deel uitmaakte van een professioneel team waar ik veel van kon leren.

De juiste tools
Wist je dat ik dit festival filmde met twee DJI Mini 3 Pro-drones? Met slechts 249 gram zijn ze ideaal voor beginners dankzij de eenvoudige wetgeving en indrukwekkende prestaties. Sindsdien heb ik altijd minstens één reserve-drone bij me. Een belangrijke les: wees voorbereid op het onverwachte.

Conclusie
The Qontinent was voor mij de start van iets groots. Het festival zelf heb ik amper meegemaakt, maar de voldoening van het leveren van mooie beelden en het leren van mijn fouten maken alles goed. Deze ervaring heeft me sterker gemaakt als dronepiloot – en het was nog maar het begin.